تاسماهیان دریای کاسپین از ارزشمندترین گروههای ماهیان این اکوسیستم محسوب میشوند و بهدلیل کاهش شدید ذخایر، برنامههای گستردهای برای بازسازی جمعیتهای آنها از طریق رهاسازی بچهماهیان انجام میشود. بااینحال، موفقیت این برنامهها به توانایی ماهیان رهاسازیشده در سازگاری با شرایط محیطی و بهرهبرداری مؤثر از منابع غذایی طبیعی وابسته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی وضعیت تغذیهای و الگوی مصرف طعمه در بچهتاسماهی ایرانی در پاییندست رودخانه سفیدرود انجام شد. در خرداد و تیر ۱۴۰۴، تعداد ۱۲۳ بچهماهی از پنج ایستگاه و در ساعات روز و شب با استفاده از تور پره با چشمه ۶ میلیمتر جمعآوری و شاخصهای تغذیهای و محتویات دستگاه گوارش آنها بررسی شد. دامنه طول کل ماهیان ۴/۵ تا 3/16 سانتیمتر بود. شاخص تهی بودن لوله گوارش و شدت تغذیه بهترتیب 4/11 درصد و 9/413 بهدست آمد. در محتویات دستگاه گوارش، دتریت و پنج گروه طعمه جانوری شناسایی شد. لاروهای شیرونومیده و گاماریده در لوله گوارش بهترتیب در 6/84 و ۴۸ درصد ماهیان حضور داشتند و 15/89 و 33/8 درصد از تعداد کل طعمههای مصرفشده را تشکیل دادند. شیرونومیده با شاخص اهمیت نسبی غذا 05/88 درصد، غالبترین جزء رژیم غذایی بود. تحلیل نمودار کاستلو نیز نشان داد که راهبرد تغذیهای بچهتاسماهی ایرانی عمدتاً تخصصی و متکی بر مصرف شیرونومیده است، درحالیکه گاماریده نقش غذایی عمومیتری داشت. در مجموع، نتایج نشان میدهد که بیمهرگان کفزی، بهویژه لاروهای شیرونومیده، منبع اصلی تغذیه بچهتاسماهی ایرانی در پاییندست سفیدرود هستند و دسترسی به این منابع میتواند عامل مهمی در سازگاری تغذیهای، رشد و بقای بچهماهیان رهاسازیشده باشد. این یافتهها بر اهمیت پایش جوامع بنتیک و کیفیت زیستگاههای تغذیهای در ارزیابی موفقیت برنامههای بازسازی ذخایر تاسماهیان تأکید میکند.
Mousavi Golsefid S A, Hosseini S A, Gorbani R, Abdolmaleki S, Hedayati A A. Feeding Habits of Persian Sturgeon Fry (Acipenser persicus) in the Lower Reaches of the Sefid-Rud River, Guilan Province, Iran. , JAIR. 2026; 14 (4) :1-10 URL: http://jair.gonbad.ac.ir/article-1-960-fa.html
موسوی گلسفید سیدعلی، حسینی سیدعباس، قربانی رسول، عبدالملکی شهرام، هدایتی علی اکبر. عادت غذایی بچه تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) در پایین دست رودخانه سفیدرود استان گیلان. ، نشریه علمی پژوهشی پژوهشهای ماهی شناسی کاربردی. 1405; 14 (4) :1-10