[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
فرم های ضروری ::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
بایگانی مقالات زیر چاپ::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
نمایه ها

AWT IMAGE

 


 AWT IMAGE

..
:: دوره 14، شماره 4 - ( زمستان 1405 ) ::
جلد 14 شماره 4 صفحات 10-1 برگشت به فهرست نسخه ها
عادت غذایی بچه تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) در پایین دست رودخانه سفیدرود استان گیلان
سیدعلی موسوی گلسفید* ، سیدعباس حسینی ، رسول قربانی ، شهرام عبدالملکی ، علی اکبر هدایتی
چکیده:   (3 مشاهده)
تاسماهیان دریای کاسپین از ارزشمندترین گروه‌های ماهیان این اکوسیستم محسوب می‌شوند و به‌دلیل کاهش شدید ذخایر، برنامه‌های گسترده‌ای برای بازسازی جمعیت‌های آن‌ها از طریق رهاسازی بچه‌ماهیان انجام می‌شود. بااین‌حال، موفقیت این برنامه‌ها به توانایی ماهیان رهاسازی‌شده در سازگاری با شرایط محیطی و بهره‌برداری مؤثر از منابع غذایی طبیعی وابسته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی وضعیت تغذیه‌ای و الگوی مصرف طعمه در بچه‌تاسماهی ایرانی در پایین‌دست رودخانه سفیدرود انجام شد. در خرداد و تیر ۱۴۰۴، تعداد ۱۲۳ بچه‌ماهی از پنج ایستگاه و در ساعات روز و شب با استفاده از تور پره با چشمه ۶ میلی‌متر جمع‌آوری و شاخص‌های تغذیه‌ای و محتویات دستگاه گوارش آن‌ها بررسی شد. دامنه طول کل ماهیان ۴/۵ تا 3/16 سانتی‌متر بود. شاخص تهی بودن لوله گوارش و شدت تغذیه به‌ترتیب 4/11 درصد و 9/413 به‌دست آمد. در محتویات دستگاه گوارش، دتریت و پنج گروه طعمه جانوری شناسایی شد. لاروهای شیرونومیده و گاماریده در لوله گوارش به‌ترتیب در 6/84 و ۴۸ درصد ماهیان حضور داشتند و 15/89 و 33/8 درصد از تعداد کل طعمه‌های مصرف‌شده را تشکیل دادند. شیرونومیده با شاخص اهمیت نسبی غذا 05/88 درصد، غالب‌ترین جزء رژیم غذایی بود. تحلیل نمودار کاستلو نیز نشان داد که راهبرد تغذیه‌ای بچه‌تاسماهی ایرانی عمدتاً تخصصی و متکی بر مصرف شیرونومیده است، درحالی‌که گاماریده نقش غذایی عمومی‌تری داشت. در مجموع، نتایج نشان می‌دهد که بی‌مهرگان کفزی، به‌ویژه لاروهای شیرونومیده، منبع اصلی تغذیه بچه‌تاسماهی ایرانی در پایین‌دست سفیدرود هستند و دسترسی به این منابع می‌تواند عامل مهمی در سازگاری تغذیه‌ای، رشد و بقای بچه‌ماهیان رهاسازی‌شده باشد. این یافته‌ها بر اهمیت پایش جوامع بنتیک و کیفیت زیستگاه‌های تغذیه‌ای در ارزیابی موفقیت برنامه‌های بازسازی ذخایر تا‌سماهیان تأکید می‌کند.
واژه‌های کلیدی: وضعیت تغذیه، بچه ماهیان خاویاری، رهاسازی، سفیدرود، ایران
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1405/7/6 | پذیرش: 1405/7/18 | انتشار: 1405/8/28
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mousavi Golsefid S A, Hosseini S A, Gorbani R, Abdolmaleki S, Hedayati A A. Feeding Habits of Persian Sturgeon Fry (Acipenser persicus) in the Lower Reaches of the Sefid-Rud River, Guilan Province, Iran. , JAIR. 2026; 14 (4) :1-10
URL: http://jair.gonbad.ac.ir/article-1-960-fa.html

موسوی گلسفید سیدعلی، حسینی سیدعباس، قربانی رسول، عبدالملکی شهرام، هدایتی علی اکبر. عادت غذایی بچه تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) در پایین دست رودخانه سفیدرود استان گیلان. ، نشریه علمی پژوهشی پژوهشهای ماهی شناسی کاربردی. 1405; 14 (4) :1-10

URL: http://jair.gonbad.ac.ir/article-1-960-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 14، شماره 4 - ( زمستان 1405 ) برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه علمی پژوهشی پژوهشهای ماهی شناسی کاربردی Journal of Applied Ichthyological Research
Persian site map - English site map - Created in 0.13 seconds with 39 queries by YEKTAWEB 4784