fa تأثیر سیلیمارین جیره غذایی در کاهش آسیب بافت آبشش قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss (Walbaum, 1792 تغذیه شده با نانو ذره اکسید نیکل تخصصي Special پژوهشي Research <p>کاربردهای فن آوری نانو به سرعت در حال گسترش بوده و احتمال ورود نانو مواد به منابع آبی غیر قابل اجتناب است. پژوهش حاضر به منظور بررسی صدمات احتمالی ناشی از غلظت های مختلف نانو ذره اکسید نیکل در جیره غذایی ماهی قزل آلای رنگین کمان (<em>O. mykiss</em>) و همچنین مطالعه توانایی این ماهی در ترمیم و بازیابی فعالیت های زیستی خود در حضور کامل تر سیلیمارین طرح ریزی شد. برای این منظور 1200 قطعه ماهی با میانگین وزنی 0/01&plusmn;3/83 گرم به صورت تصادفی در 8 تیمار با 3 تکرار تقسیم گردیدند. تیمارهای آزمایشی شامل گروه اول به عنوان تیمار شاهد و هفت تیمار دیگر به صورت ترکیبی از مقادیر مختلف نانو ذره اکسید نیکل (0، 100 و 500 میلی گرم در کیلوگرم غذا) و سیلیمارین (0 و 1 گرم در کیلوگرم غذا) تقسیم شدند. نمونه های بافت آبشش در دو مرحله (روز 30 و 60) جداسازی شدند. انواع آسیب های بافتی شامل آنوریسم (اتساع)، چسبیدگی تیغه های ثانویه، تجمع خون، برآمدگی اپیتلیال، هیپرپلازی و بزرگ شدن سلول های اپیتلیالی در بافت آبشش ماهیان تغذیه شده با جیره های حاوی نانو ذره مشاهده شد. نتایج نشان داد ماهیانی که جیره حاوی نانو ذره اکسید نیکل و سیلیمارین دریافت کرده اند در مقایسه با تیمارهایی که فقط با جیره حاوی نانو ذره اکسید نیکل تغذیه شدند شدت آسیب بافت آبشش کمتر است. نتیجه آن که احتمالاً افزودن سیلیمارین (یک گرم در کیلوگرم غذا) با قابلیت آنتی اکسیدانی خود از صدمات بافت آبشش ناشی از وجود نانو ذره اکسید نیکل در جیره غذایی جلوگیری می نماید.</p> <p>Application of nanotechnology is increasingly expanding and discharge of nanomaterials into aquatic ecosystems is inevitable. The present study was carried out to evaluate the pathological effects of various concentrations of nickel oxide nanoparticles in the diet of (<em>O. mykiss</em>) along with the ability of this species to regenerate and recover its biological activities in the presence or absence of dietary silymarin. To that end, 1200 fish (3.83&plusmn;0.01g) were randomly allotted into eight distinct treatments with 3 respective replicates. Treatments included control group without any supplemental nickel oxide nanoparticle or silymarin and other experimental groups comprising various levels of dietary nickel oxide nanoparticles (0, 100 and 500 mg/kg feed) and silymarin (0 and 1 g /kg feed). Gill tissues were taken at two stages (at the end of the first and second month of the experiment). Different pathological alterations including aneurysm, fusion of secondary lamella, congestion, epithelial cells hyperplasia and epithelial lifting observed in fish fed with diets containing nanoparticles. Results showed that treatments fed with diets containing both nickel oxide nanoparticles and silymarin had lower degrees of gill tissue pathological alterations in comparison to those fed with diets which only had nanoparticles. In conclusion, silymarin supplementation protected gill tissues against dietary nanoparticle contamination due to its antioxidative activities.</p> <p></p> O. mykiss, نانو ذره, اکسید نیکل,گیاه دارویی, بهبود مقاومت, آسیب بافتی O. mykiss, Nickel oxide nanoparticles, Silymarin, Gills, Pathology 97 111 http://jair.gonbad.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-305-1&slc_lang=fa&sid=1 Nina Nazdar نینا نازدار nina.nazdar@gmail.com 10031947532846002835 10031947532846002835 No Urmia University دانشگاه ارومیه Mehrdad Farhangi مهرداد فرهنگی Farhangi@nrf.ut.ac.ir 10031947532846002836 10031947532846002836 No Ahmad Imani احمد ایمانی a.imani@urmia.ac.ir 10031947532846002837 10031947532846002837 Yes Kourosh Sarvi Moghanlou کوروش سروی مغانلو sarvimoghanlou@urmia.ac.ir 10031947532846002838 10031947532846002838 No Mazdak Razi مزدک رازی m.razi@urmiaac.ir 10031947532846002839 10031947532846002839 No