fa تأثیر مواجهه کوتاه مدت غلظت های تحت کشنده سم دیازینون بر شاخص های انرژی و تنظیم اسمزی بچه تاس ماهی ایرانی Acipenser persicus Borodin, 1897 طی دوره سازگاری اسمزی با آب دریا تخصصي Special پژوهشي Research <p>در تحقیق حاضر، تأثیر مواجهه کوتاه مدت غلظت های زیر کشنده دیازینون بر شاخص های انرژتیک (گلوکز، لاکتات) و تنظیم اسمزی (تعداد سلول های کلراید، هورمون کورتیزول، پروتئین کل و یون های پلاسمای خون) بچه ماهیان تاس ماهی ایرانی (<em>A. persicus</em>) طی دوره سازگاری شوری با آب دریا مورد بررسی قرار گرفت. تیمارهای آزمایش عبارت بودند از: تیمارهای آزمایش عبارت بودند از: تیمار 1: دیازینون با دوز 0/3 (ppm (10% LC50 96 ساعت، تیمار 2: دیازینون با دوز 0/9&nbsp;(ppm(30% LC50 96 ساعت، تیمار 3: دیازینون با دوز 1/5 (ppm (50% LC50 96 ساعت. همچنین یک گروه بدون سم به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. آزمایش در 2 مرحله انجام شد شامل: 96 ساعت مواجهه با سم در آب شیرین و 24 ساعت مواجهه با سم در آب لب شور (شوری 12 گرم در لیتر). بعد از هریک از این مراحل نمونه برداری از خون و آبشش بچه ماهیان انجام شد. این مطالعه نشان داد که سم دیازینون به خصوص در غلظت های بالا (شامل 0/9 و 1/5 ppm) می تواند شاخص های انرژتیک و تنظیم اسمزی خون بچه ماهیان تاس ماهی ایرانی را قبل و در طول دوره سازگاری شوری تحت تأثیر قرار دهد. این تأثیرات عبارت اند از (الف) 96 ساعت مواجهه در آب شیرین: افزایش کورتیزول، گلوکز، لاکتات و تعداد سلول های کلراید (تنها برای تیمار 0/3 ppm سم) و کاهش یون ها (ب) 24 ساعت مواجهه در آب‌شور: افزایش کورتیزول، گلوکز و یون ها. در مجموع دیازینون به خصوص در غلظت های 0/9 و 1/5 ppm موجب کاهش پتانسیل تنظیم اسمزی بچه ماهیان تاس ماهی ایرانی شامل کاهش تعداد سلول های کلراید، ایجاد شرایط بی هوازی، اختلال در نفوذپذیری یون ها در بافت آبشش و افزایش شاخص های استرسی شامل غلظت هورمون کورتیزول و سطوح گلوکز می شود.</p> <p>In the present study, we investigated the effects of short &ndash;term exposure (96 h) and sub-lethal concentrations of diazinon on energetic (glucose, lactate) and osmotic parameters (chloride cells number, cortisol, total protein, blood plasma ions) of Persian sturgeon juveniles (Acipenser persicus) during salinity adaptation to seawater. 500 fish were distributed in twelve 100 L tanks at density of 40 fish per tank. The experimental treatments were: (1) 0.3 ppm (%10 LC₅₀ 96 h) diazinon, (2) 0.9 ppm (%30 LC₅₀ 96 h) diazinon (3) 1.5 ppm (%50 LC₅₀ 96 h) diazinon. Also, one diazinon-free group was considered as control. The experiment was conducted in two stages including: 96 h exposure in freshwater (FW) and 24 h exposure in brackish water (BW: 12 ppt salinity). After each stage, blood and gill tissue samples were taken. The results that diazinin can affect energetic and blood osmotic parameters of Persian sturgeon juveniles before and during the salinity adaptation period, especially in high concentrations (including 0.9 and 1.5 ppm). &nbsp;These effects includes: (a) 96 h exposure in FW: increase in cortisol, glucose, lactate and number of chloride cells (only in 0.3 ppm group) and decrease of ions. (b) 24 h exposure in BW: increase in cortisol, glucose and ions. In conclusion, our study showed that sub-lethal concentrations of diazinon (especially 0.9 and 1.5 ppm) reduce the potential of osmoregulation of the Persian sturgeon juveniles during salinity adaptation to seawater. These effects were: decreases in number of chloride cells, increases in stress indices (cortisol and glucose), changes in permeability of gills tissue and causing anaerobic condition which can affect the success of rebuilding the reserves of this precious species.</p> A. persicus, تنظیم اسمزی, سموم کشاورزی A. persicus, Diazinon, Cortisol, Glucose, Lactate, Total protein, Ions 75 92 http://jair.gonbad.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-166-5&slc_lang=fa&sid=1 Hosein Khara حسین خارا h.khara1974@yahoo.com 10031947532846002552 10031947532846002552 Yes Saeed Hajirezaee سعید حاجی رضایی s.hajirezaee@gmail.com 10031947532846002553 10031947532846002553 No Mohadeseh Ahmadnezhad محدثه احمدنژاد m_ahmadnezhad@yahoo.com 10031947532846002554 10031947532846002554 No