fa ساختار جمعیتی ماهی شانک زرد باله (Acanthopagrus latus) در شمالی خلیج فارس تخصصي Special پژوهشي Research <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">شانک زردباله (</span></span></strong><em><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">A. latus</span></span></em><strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">) متعلق به خانواده شانک&shy;ماهیان</span></span></strong><strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> و یکی از ماهیان اقتصادی و بازار پسند خلیج فارس</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">است. در این تحقیق با استفاده از 8 جایگاه ریزماهواره، ساختار جمعیتی و میزان تنوع ژنتیکی این گونه در 6 منطقه صیادی در خلیج فارس شامل </span></span></strong><strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">بندر دیر، بندر بوشهر</span></span></strong><strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">، گناوه، </span></span></strong><strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">هندیجان و خورموسی </span></span></strong><strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">بررسی شد. تعداد آلل‌های مشاهده شده در جایگاه‌های مختلف بین 7 تا 12 عدد با میانگین 9/9 آلل برای هر جایگاه بود که نسبت به آلل‌های به‌دست آمده جمعیت‌های این گونه در نقاط دیگر پایین‌تر بود. از 48 جایگاه</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">مورد بررسی 21 جایگاه در تعادل‌‌هاردی واینرگ بود. میزان هتروزایگوسیتی مشاهده شده و مورد انتظار به‌ترتیب 77/ و 88/0 محاسبه گردید. بر این اساس تنوع ژنتیکی در جمعیت دیر بیش از سایر مناطق مشاهده شد. آنالیز واریانس مولکولی نشان داد که 93% از میزان اختلاف ژنتیکی در درون جمعیت‌ها و 7% اختلاف ژنتیکی بین جمعیت‌ها می‌باشد. اگر چه میزان شاخص‌های </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">F_st</span></span><strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">R_st</span></span> <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">کم است اما اختلاف معنی‌داری بین جمعیت‌های دیر، بوشهر و خورموسی وجود دارد. همچنین بر اساس فاصله ژنتیکی و </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">PCA</span></span><strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> جمعیت‌های خورموسی و دیر قابل تمایز می‌باشند. جریان ژنی بالایی بین جمعیت‌ها وجود دارد که</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">احتمالاً ناشی از جابجایی لاروها از طریق جریانات آبی می‌باشد. به‌طورکلی سه جمعیت خورموسی، دیر و بوشهر قابل تفکیک می‌باشند که جمعیت بوشهر دارای زیر جمعیت‌های گناوه و دلوار می‌باشد.</span></span></strong><strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> این نتایج می‌توانند برای مدیریت</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">ژنتیکی جمعیت‌های ماهی شانک و تشکیل گله‌های پرورشی و همچنین در نظارت بر تغییرات تنوع ژنتیکی در آینده مورد استفاده قرار گیرد.</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></strong><br> &nbsp; <strong>Abstract </strong><br> <strong>Yellowfin seabream (<em>Acanthopagrus latus</em><em>),</em> an important economical species and popular market fish found in the coastal water of Persian Gulf. In this study, eight microsatellite loci were used, population structure and genetic diversity of this species was studied in six fishing area in the Persian Gulf. Alleles observed in different stations were between 7 to 12 with an average of &nbsp;9.9 alleles per locus. Those alleles of this species obtained were lower than populations form elsewhere. From 48 locus 21 locus were followed by Hardy Winderberg equilibrium. The observed and expected heterozygosity were 0/77 and 0/88 respectively. The genetic diversity observed in the Dayer population was higher than other areas. Analysis of molecular variance showed that 93 percent of genetic differences in population and 7 percent are genetic differences between populations. Although the global fixation index (Fst) and Rst is low, but significant differences were observed among populations of Dayer, Bushehr and Khore Musa. Based on the genetic distance analysis &nbsp;and PcA Khore Musa and Dayer populations are distinguishable. High gene flows are existing between populations that may be caused by movement of larvae from the water current. Generally three populations Bushehr, Khore Musa and Dayer could be identified by each other and Bushehr population have two sub-populations Ganaveh and Delaware<span dir="RTL">.</span> This result can be used for genetic management of yellowfin seabream and making cohort culture and also for monitoring of genetic diversity in the future studies. F_ST and R_ST values were estimated according to Weir & Cockerham (1984) and Goodman (1997), respectively</strong> A. latus, ریزماهواره, تنوع ژنتیکی, ژنتیک جمعیت, خلیج فارس Yellow seabream, Microsatellite, Persain Gulf, Genetic Diversity, Population Genetic 29 44 http://jair.gonbad.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-429-1&slc_lang=fa&sid=1 Ahmad Ghasemi احمد قاسمی aqasemi@gmail.com 10031947532846004847 10031947532846004847 Yes Department of Biotechnology دانشگاه خلیج فارس Mehdi Mohamadi مهدی محمدی mohammadim@pgu.ac.ir 10031947532846004848 10031947532846004848 No Department of Biotechnology دانشگاه خلیج فارس Ali Fakhri علی فخری ali.fakhri2000@gmail.com 10031947532846004849 10031947532846004849 No Department of Biotechnology دانشگاه خلیج فارس